diffusiedoor Marie Parys

seizoen 2013-2014
15-17
liefde

Ik hoef geen keuzes te maken,
de tijd doet dat voor mij.

 

Wat ik kies, zijn slechts schimmen. Onze plat gespeelde
toekomst, ons rokerig verleden. Ik geloof niet
in een begrip als ‘heden’:
voor alles wat er nu valt te weten
ben jij mij al een paar keer vergeten.

 

Want kiezen is verliezen, als algemeen geweten.
Bij jou blijven is
of mezelf houden en jou kwijtraken
of me overgeven. Mezelf vergeten.

 

Verandering is een illusie en leugens
immers niets dan de diffusie
van waarheid in tijd;

 

verveling is wat resten zal. En spijt.

 

Ik koos jou niet, al wat jij moest doen is mij gebeuren
en als ik gelukkig ben door jouw handen en jouw geuren
is dat maar even. Dat is leven:

 

Spijt maakt geen mensen kapot, maar hoop.
Jij bent een schuilplaats, een piste
waar ik slechts even mezelf ontloop.