Waarnemingendoor Michiel Bronckaerts

seizoen 2012-2013
18+
verdriet

1

 

Het is alweer een avond waarbij ik denk dat ik een liedje

beter zal begrijpen door mijn ogen te sluiten.

Maar wanneer je je ogen sluit, kan je beter ontdekken

hoe goed je in herinneren bent. Ik luister tien liedjes lang

bij gebrek aan een elfde en in ruil ik krijg ik het geluid

van ruis van een lied dat niet speelt. Vervolgens hoor ik

hoe de afstand van voorbijrijdende auto’s klinkt.

 

2

 

Hoe klinkt de afstand tussen jou en mij? vraagt ze.

 - Die hoor je niet, maar voel je.

Zoals ik een kat voel als ik haar streel? vraagt ze.

- Nee, wat je voelt als je achterom kijkt en zo probeert

  terug te spoelen naar het heden.

 

3

 

Het was de dag dat niets werd verwacht en alles

boven de zeespiegel uitsteeg. Wolken verzonnen

figuren toen ze op ons neerkeken. Iemand leek op

sneeuw, in een ander vond je neerslag terug.